کوچيک تر که بودم فکر مي کردم بارون اشک خداست‌‌‌‌ ولي مگه خدا هم گريه مي کنه ٫ چرا بايد دل خدا بگيره  دوست داشتم زير بارون قدم بزنم تا بوي خدا رو حس کنم ٫ اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت کمي بنوشم تا پاک و آسماني شوم! آسمان که خاکستري مي شد دل منم ابري مي شد ٫  حس مي کردم که آدما دل خدا رو شکستند و يا از ياد خدا غافل شدند ٫ همه مي گفتند باران رحمت خداست ولي حس کودکانه من مي گفت:  خدا دلش از دست آدما گرفته .

این عکسها هم تقدیم به علی آقای گرانمایه به خاطر لطف زیادش.

نمیدونم دوره زمونه عوض شده یا طرز فکر ما . امروز توی مدرسه نور علوی جلسه اولیا ومربیان بود . بعد از معرفی بنده احساسم این بود که بخاطر سخت گیری های خودم روی کار بچه ها باید با یک جبهه از اولیا طرف باشم و هی به این و به اون جواب بدم . وقتی پشت بلند گو قرار گرفتم و درباره نوع تدریس و نوع انجام تکلیف صحبت کردم چهره تک تک اولیا رو میدیدم که به نشانه رضایت سری تکون میدن و با من هم نظرن . صحبتها که تموم شد اولیای زیادی برای تشکر اومدن و از اینکه تازه فهمیده بودن ما میخوایم چیکار کنیم تشکر می کردن . ولی در عوض دلم برای دانش آموز ها سوخت که از این به بعد علاوه بر معلمشون پدر مادرشون هم مو رو از ماست براشون می کشن

امروز جمعه است و روز ماهی گیری از شانس خوب یا بد من این

 کوسه ی نازنین خورده به تور من ،حال مانده است حل این معما

که من او را گرفته ام؟

یا او مرا گرفته است؟ من باید او را بخورم؟ یا او باید مرا بخورد؟

پسرک گفت : " گاهی اوقات قاشق از دستم می افتد . "

 پیرمرد گفت : " من هم همینطور . "

 پسرک آرام نجوا  کرد : " من شلوارم را خیس می کنم . "

 پیرمرد خندید و گفت : " من هم همینطور "

 پسرک گفت : " من خیلی گریه می کنم ."

پیرمرد سری تکان داد و گفت : " من هم همینطور . "

 اما بدتر از همه این است که...  پسرک ادامه داد:آدم بزرگ ها به من توجه نمی کنند .

 بعد پسرک گرمای دست چروکیده ای را حس کرد .

 " می فهمم چه حسی داری  . . . می فهمم . "

 ( داستانکی از شل سیلور استاین )

می‌گن یه روز جبرئیل می‌ره پیش خدا گلایه می‌کنه که:‌آخه خدا؟ این چه وضعیه آخه؟ ما یه مشت ایرونی داریم توی بهشت که فکر می‌کنن اومدن خونه باباشون! بجای لباس و ردای سفید، همشون لباسهای مارک‌دار و آنچنانی می‌پوشن! هیچکدومشون از بالهاشون استفاده نمی‌کنن، می‌گن بدون بنز و بی‌ام‌و جایی نمی‌رن! اون بوق و کرنای من هم گم شده، یکی از همین‌ها دو ماه پیش قرض گرفتش و دیگه ازش خبری نشد! آقا من خسته شدم از بس جلوی دروازه بهشت رو جارو کردم. امروز تمیز می‌کنم، فردا دوباره پره از پوست تخمه و هسته هندونه و پوست خربزه! من حتی دیدم بعضی‌هاشون کاسبی می‌کنن و هاله های بالاسرشون رو به بقیه می‌فروشن!

خدا میگه:‌ ای جبرئیل! ایرانیان هم مثل بقیه،‌ فرزندان من هستن و بهشت به همه فرزندان من تعلق داره. این‌ها هم که گفتی خیلی بد نیست! برو یه زنگی به شیطان بزن تا بفهمی مشکل واقعی یعنی چی!

جبرییل زنگ میزنه به جناب شیطان. دو سه بار می‌ره روی پیغامگیر تا بالاخره شیطان نفس نفس زنان جواب می‌ده: جهنم. بفرمایید؟

جبرییل میگه:‌ آقا خیلی سرت شلوغه انگار!

شیطان آهی می‌کشه میگه:‌ نگو که دلم خونه. این ایرانی‌ها اشک منو در آوردن به خدا! شب و روز برام نزاشتن! تا روم رو می‌کنم اینطرف، یه آتیشی دارن اون‌طرف به پا می‌کنن! تا دو ماه پیش که اینجا هر روز چهارشنبه سوری بود و آتیش بازی!...حالا هم که .... ای داد!!! آقا نکن! جبرییل جان من برم... اینها دارن آتش جهنم رو خاموش می‌کنن که جاش کولر گازی بذارن!

چه درس جالبی!

معلّم یک کودکستان به بچه‌هاى کلاس گفت که می‌خواهد با آن‌ها بازى کند. او به آن‌ها گفت که فردا هر کدام یک کیسه پلاستیکى بردارند و درون آن، به تعداد آدم‌هایى که از آن‌ها بدشان می‌آید، سیب‌زمینى بریزند و با خود به کودکستان بیاورند. فردا بچه‌ها با کیسه‌هاى پلاستیکى به کودکستان آمدند. در کیسه بعضی‌ها ٢، بعضی‌ها ٣، بعضی‌ها تا ٥ سیب‌زمینى بود. معلّم به بچه‌ها گفت تا یک هفته هر کجا که می‌روند کیسه پلاستیکى را با خود ببرند. روزها به همین ترتیب گذشت و کم‌کم بچه‌ها شروع کردن به شکایت از بوى ناخوش سیب‌زمینی‌‌هاى گندیده. به علاوه، آن‌هایى که سیب‌زمینى بیشترى در کیسه خود داشتند از حمل این بار سنگین خسته شده بودند. پس از گذشت یک هفته، بازى بالاخره تمام شد و بچه‌ها راحت شدند. معلّم از بچه‌ها پرسید: «از این که سیب‌زمینی‌ها را با خود یک هفته حمل می‌کردید چه احساسى داشتید؟» بچه‌ها از این که مجبور بودند سیب‌زمینی‌هاى بدبو و سنگین را همه جا با خود ببرند شکایت داشتند. آنگاه معلّم منظور اصلى خود از این بازى را این چنین توضیح داد: «این درست شبیه وضعیتى است که شما کینه آدم‌هایى که دوستشان ندارید را در دل خود نگاه می‌دارید و همه جا با خود می‌برید. بوى بد کینه و نفرت، قلب شما را فاسد می‌کند و شما آن را همه جا همراه خود حمل می‌کنید. حالا که شما بوى بد سیب‌زمینی‌ها را فقط براى یک هفته نتوانستید تحمل کنید پس چطور می‌خواهید بوى بد نفرت را براى تمام عمر در دل خود تحمل کنید؟» چطور می‌خواهید بوى بد نفرت را براى تمام عمر در دل خود تحمل کنید؟»

    دیروز و فردا دست به یکی کردند

                                                 دیروز با خاطرات گذشته فریبم داد             

                         و فردا با وعده های دروغین

                                                             وقتی چشم گشودم

                                           امروز رفته بود!

شب امتحان آسمانی

شب های امتحانات زمینی ام ، تا صبح بیدارم برای این که شاید درسی را که در طول یک ترم

 نخوانده ام پاس کنم ، اما ای کاش می دانستم

 عمری را که می گذرانم برایم به مثابه شب امتحانی است که استادش پروردگارم است

 و نمره ی قبولی در این درس را نمی توانم با یک شب تلاش به دست آورم.

درس : زندگی

تعداد واحد : به میزان ثانیه های زنده بودن

استاد : خداوند

تاریخ امتحان : تمام لحظات

اعلام نتایج : قیامت